Monday, December 26, 2011
Monday, November 28, 2011
തായ്ലന്റ് പ്രളയം: കേരളം പഠിക്കേണ്ടത്
തായ്ലന്റ് പ്രളയം: കേരളം പഠിക്കേണ്ടത് 
Posted on: 28 Nov 2011
മുരളി തുമ്മാരുകുടി
വിദേശ സഞ്ചാരികളുടെ പ്രിയപ്പെട്ട സ്ഥലമായ ബാങ്കോക്ക് ഇപ്പോള് ഒരു മണലിന്റെ കോട്ടയാണ്. ദൂരെ മലകളില് തുടങ്ങിയ പ്രളയം ചാവോപ്രായനദി വഴി ബാങ്കോക്കിനെ വലയം ചെയ്തിട്ട് രണ്ടാഴ്ചയിലേറെയായി. മനുഷ്യനിര്മ്മിതമായ പ്രതിരോധങ്ങളും അതു സംരക്ഷിക്കുന്ന പോലീസും പട്ടാളവും ഒക്കെയാണ് ബാങ്കോക്കിന്റെ ഹൃദയഭൂമിയെ പ്രളയത്തില്നിന്നും വേര്തിരിച്ചു നിര്ത്തുന്നത്.
തായ്ലന്റ് - പ്രളയച്ചിത്രങ്ങള്
പ്രളയത്തിന്റെ പാരിസ്ഥിതികകാരണങ്ങളും പ്രളയം ഉയര്ത്തുന്ന പാരിസ്ഥിതികപ്രശ്നങ്ങളും പഠിക്കാനും വേണ്ട നിര്ദേശങ്ങള് സമര്പ്പിക്കാനും എത്തിയതാണ് ഞാന്. ഇതുവരെ പ്രളയഭൂമിയുടെ നടുക്കായിരുന്നു. വരും ദിവസങ്ങളില് ബാങ്കോക്കില് തന്നെ പ്രളയം എത്തിയേക്കുമോ എന്ന സംശയങ്ങള് ഉണ്ടായിരുന്നു. അനുകൂലമായ കാലാവസ്ഥയും ഗവണ്മെന്റ് ശക്തമായ ഇടപെടലും കാരണം ആ ആശങ്കകള് ഇപ്പോള് ഇല്ല. എന്നാല് തായ്ലാന്റിലെ മറ്റു ഭാഗങ്ങളില് ഇപ്പോഴും വെള്ളം ഇറങ്ങിയിട്ടില്ല.
എല്ലാ ദുരന്തങ്ങളും മനുഷ്യന് ദുരിതമാണ് ഉണ്ടാകുന്നതെങ്കിലും എല്ലാ ദുരന്തങ്ങളുടെയും സ്വഭാവം ഒരുപോലെ അല്ല. ഉദാഹരണത്തിന് ഭൂമികുലുക്കം. ഒരു മുന്നറിയിപ്പുമില്ലാതെയാണ് ഇത് ഉണ്ടാകുന്നത്. ഒരു മിനുട്ടിനകം എല്ലാം കഴിയുകയും ചെയ്യും. ഒരു നഗരം മുഴുവന് ഇടിച്ചുനിരപ്പാക്കാന് ഏതാനും സെക്കന്ഡുകള് മതി. ഇവിടെ മലയെന്നോ താഴ്വാരമെന്നോ മാറ്റമില്ല. ദുരന്തത്തിന്റെ വ്യാപ്തി അത് രാത്രിയോ പകലോ സ്കൂള് സമയത്തോ സ്കൂള് വിട്ട സമയത്തോ പ്രവര്ത്തിദിവസമോ അവധിദിവസമോ എന്നതിനെ ഒക്കെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കും.
പ്രളയം പക്ഷെ അങ്ങനെ അല്ല. മലയടിവാരത്തും മരുഭൂമികളിലും പെട്ടെന്ന് വരികയും പോകുകയും ചെയ്യുന്ന മിന്നല് പ്രളയങ്ങള് (ഫ്ലാഷ് ഫ്ലഡ്സ്) ഉണ്ടാകുമെങ്കിലും കൂടുതല് പ്രളയങ്ങളും ദിവസങ്ങളുടെ ചിലപ്പോള് ആഴ്ചകളുടെ മുന്നറിയിപ്പോടെയാണ് എത്തുന്നത്. അതുപോലെ വെള്ളം തുറന്നുപോകാനും ആഴ്ചകളോ മാസങ്ങളോ എടുത്തേക്കാം. പ്രളയത്തിന്റെ ഒരു ഗുണം ഉയര്ന്ന പ്രദേശങ്ങളില് ഉള്ളവര്ക്കും താഴ്ന്നപ്രദേശത്തെ ഉയര്ന്നകെട്ടിടങ്ങളില് ഉള്ളവര്ക്കും ജീവഹാനിയോ വന്നഷ്ടങ്ങളോ ഉണ്ടാക്കാറില്ല എന്നതാണ്.
തായ്ലാന്റിലെ ഈ വര്ഷത്തെ പ്രളയം എന്നാണ് തുടങ്ങിയതെന്ന് കൃത്യമായി പറയാന് പറ്റില്ല. കേരളം പോലെ തന്നെയുള്ള ഭൂപ്രകൃതിയും കാലാവസ്ഥയും ആണ് തായ്ലാന്റിലേത്. കുന്നുകള്, സമതലപ്രദേശങ്ങള്, തീരപ്രദേശം എന്നിങ്ങനെ. നമുക്ക് ജൂണില് മഴയെത്തുമ്പോള് അവര്ക്ക് അത് ഏപ്രിലിലോടെ തന്നെ എത്തിച്ചേരുന്നു. ഇത്തവണത്തെ മഴ സാധാരണയിലും കടുത്തതായിരുന്നു. മേയ്-ജൂണ് മാസത്തില് തന്നെ മലകളില് മണ്ണിടിച്ചില് ഉണ്ടായിത്തുടങ്ങി. മഴപെയ്ത് ഊര്ന്നിറങ്ങി മണ്ണില് നിറയുമ്പോഴാണ് മണ്ണിടിച്ചില് രൂക്ഷമാകുന്നത്. മലയില് മരമില്ലെങ്കില് ഇത് കൂടുകയും ചെയ്യും. തായ്ലാന്റില് പക്ഷെ വനനശീകരണം ഒരു വലിയ പ്രശ്നം അല്ല. അതുകൊണ്ടുതന്നെ മണ്ണിടിച്ചില് മലകള്ക്ക് ഇനി വെള്ളം പിടിച്ചുനിര്ത്താന്കഴിയില്ല എന്നതിന്റെ മുന്നറിയിപ്പാണ്.
ഓഗസ്റ്റ് മാസം ആയിട്ടും മഴ കുറഞ്ഞില്ല. മാത്രമല്ല ഒന്ന് രണ്ട് ന്യൂനമര്ദ്ദങ്ങളും അതിനോടൊപ്പമുള്ള വമ്പന് മഴകളും വന്നതോടെ സമതലങ്ങളിലുള്ള നെല്പ്പാടങ്ങളും പുല്പ്പാടങ്ങളും നിറഞ്ഞു. പുഴകളാകട്ടെ കരവിട്ട് ചെറുതായി മുകളിലേക്ക് കയറാനും തുടങ്ങി. ഇത് രണ്ടാമത്തെ മുന്നറിയിപ്പാണ്. സാധാരണഗതിയില് നെല്പ്പാടങ്ങള്ക്ക് (ഇവ പണ്ട് ചതുപ്പുനിലങ്ങളോ കണ്ടല്കാടുകളോ ഒക്കെ ആയിരുന്നിരിക്കണം) അസാമാന്യമായി വെള്ളം പിടിച്ചുവക്കാനുമുള്ള കഴിവുണ്ട്. ഒന്നോ രണ്ടോ ആഴ്ച തുടര്ച്ചയായി മഴ പെയ്താലും നദികളില് ഒറ്റയടിക്ക് വെള്ളം നിറയുമ്പോള് പിന്നെ നദിയിലൂടെ സമുദ്രത്തില് എത്തുക എന്നതേ രക്ഷയുള്ളൂ. വെള്ളപ്പൊക്കം പിന്നെ ഉണ്ടാകുമോ എന്നത് എത്രവേഗത്തില് വെള്ളം നദിയിലൂടെ ഒഴുകിപ്പോകും എന്നതിനെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കും.
പുഴയിലൂടെ വെള്ളം കടലില് എത്തുന്നതിന്റെ അവസാനത്തെ കടമ്പ കടലിലെ വേലിയേറ്റത്തിന്റെ അളവാണ്. വേലിയേറ്റം എല്ലാ ദിവസവും ഉണ്ടാകുമെങ്കിലും അത് ചന്ദ്രന്റെ ഭ്രമണപഥം അനുസരിച്ച് എല്ലാ മാസവും മാറുമല്ലോ. അതിന് തന്നെ ഈ വര്ഷം ചന്ദ്രന് ഭൂമിക്ക് ഏറ്റവും അടുത്ത് എത്തിയത് ഒക്ടോബര് 26-ന് ആണ്. ഈ ദിവസത്തോട് അടുത്ത് വേലിയേറ്റത്തിന്റെ അളവ് വര്ഷത്തില് ഏറ്റവും വലുതായിരിക്കും. പുഴയിലെ വെള്ളം കടലിലേക്ക് പോവില്ല എന്നുമാത്രമല്ല കടലിലെ വെള്ളം പുഴയിലേക്ക് തള്ളിക്കയറുകയും ചെയ്യും. ഇങ്ങനെ ആണ് പ്രളയജലം ഒക്ടോബര് അവസാനം ബാങ്കോക്കിനുചുറ്റും വന്നു കൂടിയത്.
ഇതൊക്കെയാണ് പ്രകൃതി പ്രതിഭാസം എങ്കിലും ഇതില് പലയിടത്തും മനുഷ്യന്റെ ഇടപെടലുകള് ഉണ്ട്. അതിന് നല്ലതും ചീത്തയുമായ ഫലങ്ങളും ഉണ്ട്. ഉദാഹരണത്തിന് ബാങ്കോക്കിനെ സ്ഥിരം പ്രളയത്തിലാഴ്ത്തിയിരുന്ന ചാവോ പ്രായനദിയുടെ ഉപനദികളില് അണകള് കെട്ടിയപ്പോള് സാധാരണവര്ഷങ്ങളില് വെള്ളത്തിന്റെ വരവ് നിയന്ത്രിക്കാനും അതു വഴി പ്രളയം കുറക്കാനും സാധിച്ചു. പക്ഷെ ഇതിന്റെ ഫലമായി ബാങ്കോക്ക് നഗരം വാസ്തവത്തില് ഒരു ചതുപ്പു നിലം ആണെന്നും അവിടെ വെള്ളം പൊങ്ങുന്നത് സ്വഭാവികവും സാധാരണവും ആണെന്നും പുതിയ തലമുറ മറന്നു പോയി. പൊങ്ങിയ കുറ്റികളില് രണ്ടാള് പൊക്കത്തിനു മുകളിലായിരുന്നൂ നൂറു വര്ഷം മുന്പ് ബാങ്കോക്കിലെ വീടുകള്. ഇപ്പോള് നിലത്തുനിന്നും ഒന്നോ രണ്ടോ അടി അടിത്തറയിട്ടാണ് ഇവിടെയും വീടുണ്ടാക്കുന്നത്. വെള്ളം ഒരാള് പൊക്കത്തിലുയര്ന്നാല് തന്നെ ഇന്നത് ദുരന്തമായി. പണ്ടത് പ്രളയം പോലും അല്ലായിരുന്നു. ദുരന്തങ്ങളെപ്പറ്റി സമൂഹത്തിനുള്ള ഓര്മ്മ സാധാരണ ഒരു തലമുറക്ക് അപ്പുറത്തേക്ക് പോകാറില്ല. അതുകൊണ്ടാണ് ലോകത്ത് പലയിടത്തും ഒരേ തരം ദുരന്തങ്ങള് വീണ്ടും വീണ്ടും ആവര്ത്തിക്കുന്നത്. ഹെയ്തിയുടെ തലസ്ഥാനമായ പോര്ട്ട് ഓഫ് പ്രിന്സ് 1770ല് ഭൂമികുലുക്കത്തില് പൂര്ണമായും തകര്ന്ന് തരിപ്പണമായതായിരുന്നു. അതേ സ്ഥലം 2010-ല് ഭൂമികുലുക്കം കൊണ്ടു തന്നെ വീണ്ടും തകര്ന്ന് രണ്ടുലക്ഷത്തോളം പേര്ക്ക് ജീവഹാനി സംഭവിച്ചു. ദുരന്തത്തിന്റെ ചരിത്രത്തെപ്പറ്റി ആരും അധികം പഠിക്കാത്തതാണ് ഇതിന്റെ കാരണം. 2400 കൊല്ലം മുന്പു നടന്ന അലക്സാണ്ടറുടെ ഇന്ത്യന് ആക്രമണം തൊട്ടുള്ള വലുതും ചെറുതുമായ യുദ്ധങ്ങളെപ്പറ്റി നാം സ്കൂളില് പഠിക്കുന്നു. ചരിത്രം ആവര്ത്തിക്കാതിരിക്കാന് ലക്ഷക്കണക്കിനു കോടി രൂപ ചിലവാക്കി പ്രതിരോധം ശക്തമാക്കുന്നു. എന്നാല് ചരിത്രത്തില് പതിനായിരക്കണക്കിന് ആളുകളുടെ ജീവനെടുത്ത ഭൂമികുലുക്കത്തെപ്പറ്റി, വെള്ളപ്പൊക്കത്തെപ്പറ്റി ചുഴലിക്കാറ്റുകളെപ്പറ്റി ഒക്കെ നാം കുട്ടികളെ പഠിപ്പിക്കാത്തതെന്തുകൊണ്ട്? അവയില് നിന്നു പ്രതിരോധിക്കാന് ലക്ഷം കോടിമാറ്റിവക്കാത്തത് എന്താണ്...?
കേരളത്തില് നിന്നും ഒരുദാഹരണം പറയാം. കേരളത്തിലെ സമീപകാലചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ദുരന്തം ആയിരുന്നു 99ലെ വെള്ളപ്പൊക്കം. എന്റെ ചെറുപ്പകാലത്ത് പഴമക്കാര് എന്തിനെയും പറ്റിപറയുന്ന റഫറന്സ് 99ലെ വെള്ളപ്പൊക്കം ആയിരുന്നു. തൊണ്ണൂറ്റൊമ്പതിലെ മഴ, തൊണ്ണൂറ്റൊമ്പതിലെ കാറ്റ്, അന്നുവെള്ളം കേറിയ ഉയരം,അന്നത്തെ ദുരിതം, പട്ടിണി എന്നു തുടങ്ങി ആളുകള് ജനിച്ചത്, കല്യാണം കഴിച്ചത് നാടുവിട്ടുപോയത് എല്ലാം 99നോട് അനുബന്ധിച്ചായിരുന്നു. എന്നിട്ടും പുതിയ തലമുറ 99ലെ വെള്ളപ്പൊക്കത്തെപ്പറ്റിയോ ദുരിതത്തെപ്പറ്റിയോ പഠിക്കുന്നില്ല, കേട്ടിട്ടുമില്ല.
ഈ പറയുന്ന 99 ഇന്നത്തേക്കാള് 112 വര്ഷം മുന്പ് ഉള്ള 1899 ആയിരുന്നില്ല മറിച്ച് കൊല്ലവര്ഷം 1099 അതായത് 1924 ആയിരുന്നു. അതുകണ്ട ആളുകളില് ചിലരെങ്കിലും ഇന്നും ജീവനോടെ ഉണ്ട്. എന്നിട്ടും ഒരു സമൂഹം എന്ന നിലയില് നാം 99 നെ മറന്നു കഴിഞ്ഞു. പക്ഷെ നിര്ഭാഗ്യകരമായ ഒരു സത്യം 99 പോലെ ഒരു വെള്ളപ്പൊക്കം ഇനിയും ഉണ്ടാകുമെന്ന് തീര്ച്ചയാണ്. മുന്പ് പറഞ്ഞപോലെയുള്ള ചില സാഹചര്യങ്ങള് ഒത്തുവന്നാല് മതി. അത് സ്വാഭാവികമായും ചാക്രികമായും സംഭവിക്കുന്നതും ആണ്. ആഗോളതാപനം വഴിയുള്ള കാലാവസ്ഥ വ്യതിയാനവും കടല് നിരപ്പിലെ സാധ്യമായ ഉയര്ച്ചയും ഒക്കെക്കൂടുമ്പോള് അതിനുള്ള സാധ്യത കൂടിയും വരുന്നു.
99 ലെ പോലെ ഒരു വെള്ളപ്പൊക്കം കേരളത്തില് ഉണ്ടായി എന്നു കരുതുക. അതായത് അന്ന് എത്ര ഉയരത്തില് വെള്ളം എത്തിയോ അത്രയും ഉയരത്തില് വീണ്ടും വെള്ളം എത്തുന്നു. എന്താകും സ്ഥിതി?
കേരളത്തിലെ ജനസംഖ്യ 1924നെ അപേക്ഷിച്ച് നാലു മടങ്ങായി. അപ്പോള് ശരാശരി വെച്ചുനോക്കിയാല് അന്നത്തേക്കാള് നാലു മടങ്ങ് ആളുകള് ദുരിത ബാധിത പ്രദേശത്ത് ഉണ്ടാകും. പക്ഷെ അതു മാത്രമല്ല. പുഴയുടെയും കായലിന്റേയും തൊട്ടുകരയില് പണ്ട് കാലത്ത് ആളുകള് വീടുവെക്കുന്നത് തുലോം പരിമിതമായിരുന്നു. ഓരോ മഴക്കാലത്തും വെള്ളം പൊങ്ങുന്നതും മാലിന്യങ്ങളും പാമ്പും എന്തിന് വന്യമൃഗങ്ങള്വരെ പറമ്പില് എത്തിച്ചേരുകയും ചെയ്യും എന്നതായിരുന്നു ഇതിനു കാരണം. എന്നാല് പുഴകളില് പലതും അണ കെട്ടിയതോടെ പലസ്ഥലത്തും പുഴയുടെ നടുക്കുപോലും മഴക്കാലത്ത് വെള്ളം പൊങ്ങാത്ത സ്ഥിതിയായി. അപ്പോള് തേട്ടുംമുഖത്തോ ദേശത്തോ പെരിയാറിന്റെ കരയില് വെള്ളം പൊങ്ങാമെന്നത് അവിടെ സ്ഥലം വാങ്ങാന് വരുന്നവരും ഫ്ലാറ്റ് മേടിക്കുന്നവരും ആരും ഒന്നും ഓര്ക്കുന്നത് തന്നെ ഇല്ല. ക്ലോറിന് ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്ന കമ്പനിയും കീടനാശിനി ഉണ്ടാക്കുന്ന ഫാക്ടറിയും എല്ലാം പുഴയുടെ ഇറമ്പത്ത് 1924-നു ശേഷം നിര്മ്മിക്കപ്പെട്ടിരിക്കയാണ്. എറണാകുളം നഗരത്തില് ഇപ്പോള് തന്നെ മഴക്കാലം ദുരിതകാലം ആണ്. ശരിയായ ഒരു വെള്ളപ്പൊക്കം വന്നാല് ഇവിടുത്തെ സ്ഥിതി എന്താകും? തായ്ലാന്റില് ഇത്തവണ വെള്ളപ്പൊക്കത്തില് മരിച്ചതില് പത്തു ശതമാനം ആളുകള് ഷോക്കടിച്ചാണ് മരിച്ചത്. 1924 ല് വൈദ്യുതി ഒരു വിഷയം അല്ലായിരുന്നു. ഇനിയുള്ള കാലത്ത് എന്താകും?
വളരെ ലളിതമായി ചെയ്യേണ്ടിയിരുന്നതും ഇനിയും ചെയ്യാവുന്നതുമായ ഒരു കാര്യം ഉണ്ട്. 99-ലെ വെള്ളപ്പൊക്കത്തില് മുങ്ങിപ്പോയ സ്ഥലങ്ങളുടെ ഒരു മാപ്പ് ഉണ്ടാക്കുക. എവിടംവരെ വെള്ളം പൊങ്ങിയോ അവിടെ ഒരു അടയാളത്തിന് എന്തെങ്കിലും സ്ഥാപിക്കും. ജപ്പാനില് ഓരോ സുനാമി കഴിയുമ്പോഴും സുനാമി എത്ര ദൂരം വന്നോ അവിടെ ഒരു കല്ലുകുഴിച്ചിടാറുണ്ട്. നമ്മുടെ സര്വ്വേകല്ലുകള് പോലെ. ഇങ്ങനെ ഉള്ളമാപ്പുകളും അടയാളങ്ങളും ഉണ്ടെങ്കില് പുഴയുടെ തീരത്തോ മറ്റു സ്്ഥലങ്ങളിലോ വീടുവയ്ക്കുന്നതിന് മുന്പ് ആളുകള് രണ്ടുവട്ടം ചിന്തിക്കും. ഫാക്ടറിയോ റിസോര്ട്ടോ പണിയാന് അനുമതി കൊടുക്കുന്നതിന് ഗവണ്മെന്റും.
സ്വകാര്യ ഭവനങ്ങളും ഫാക്ടറികളും മാത്രമല്ല ഗവണ്മെന്റ് സംവിധാനങ്ങള് ഉണ്ടാക്കുന്നതിലും ഈ അറിവ് പ്രധാനമാണ്. ദുരന്തം ഉണ്ടാകുന്ന സമയത്ത് അതിന്റെ ദുരിതം കാക്കുന്നതിന് ചിലതരം സ്ഥാപനങ്ങള് പ്രത്യേകം പ്രധാനമാണ്. ലൈഫ് ലൈന് സ്ഥാപനങ്ങള് എന്നാണ് ഇവക്കു പറയുക. ആശുപത്രികള്, ടെലഫോണ് എക്സ്ചേഞ്ചുകള്, പോലീസ് സ്റ്റേഷനുകള്, എയര്പോര്ട്ടുകള്, സുകൂളുകള് (ആളുകളെ മാറ്റിതാമസിപ്പിക്കാന്) ഇവയെല്ലാം ജീവനാഡി സ്ഥാപനങ്ങള് ആണ്. ഇവ സ്ഥാപിക്കുന്നത് ദുരന്തം കുറവുള്ള സ്ഥലത്താകണം. സാധാരണ സ്ഥാപനങ്ങളേക്കാള് ദുരന്തപ്രതിരോധശേഷി ഉണ്ടാകുകയും വേണം. ഭൂകമ്പത്തില് ആദ്യം തന്നെ ആശുപത്രി തകര്ന്നു വീണാല് കാലൊടിയുന്നവരെ ചികിത്സിക്കുന്നത് എവിടെയാണ്?
തായ്ലാന്റിലെ പ്രളയം വലുതും നീണ്ടുനില്ക്കുന്നതും ആണെങ്കിലും ചില കാര്യങ്ങള് എങ്കിലും ഇവിടെ നന്നായി പ്രവര്ത്തിച്ചു. ആവശ്യത്തിനു മുന്നറിയിപ്പുകിട്ടിയതുകൊണ്ട് ആള്നാശം പൊതുവെ കുറവാണ്. പരസ്പരം സഹായിക്കുന്ന സംസ്കാരം ഉള്ളതിനാല് പ്രളയബാധിതര്ക്കായിട്ടുള്ള ക്യാമ്പുകളില് അധികം ആളുകള് ഇല്ല. എല്ലാ ഷോപ്പിംഗ് മാളിലും സ്കൂള് കോളേജ് വിദ്യാര്ത്ഥികള് ചെറിയ സംഗീത ഉത്സവങ്ങള് നടത്തി ദുരന്തബാധിതര്ക്ക് വേണ്ടി പണം സ്വരൂപിക്കുന്നു. സംഗീതപരിപാടിയുടെ കൂടെ ടീഷര്ട്ടോ മറ്റു സാധനങ്ങളോ വിറ്റാണ് പണം പിരിക്കുന്നത്. പുര കത്തുമ്പോള് വാഴ വെട്ടുന്ന പരിപാടി ഇല്ലാത്തതിനാല് പലയിടത്തും കാണുന്ന പോലെ ദുരന്തസമയത്ത് മോഷണമോ സ്ത്രീകള്ക്കും കുട്ടികള്ക്കും എതിരെയുള്ള അക്രമമോ റിപ്പോര്ട്ട് ചെയ്തിട്ടില്ല. ചുറ്റുമുള്ള ആളുകള്ക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ലെങ്കിലും ബാങ്കോക്ക് നഗരത്തിന്റെ ഹൃദയഭാഗം സംരക്ഷിച്ചതിനാല് എയര്പോര്ട്ട് തുറന്നിരുന്നു. ടൂറിസ്റ്റുകള് കൂട്ടമായി നാടുവിട്ടുപോയില്ല. വരവ് കുറഞ്ഞെങ്കിലും വ്യവസായം തകര്ന്നില്ല.
തായ്ലന്റ് - പ്രളയച്ചിത്രങ്ങള്
Saturday, November 26, 2011
വരൂ, ഈ അതിശയക്കനി നുകരാന് ...
വരൂ, ഈ അതിശയക്കനി നുകരാന് ...
Published on Fri, 11/25/2011 - 20:36 ( 1 day 14 hours ago)
മുന് ലോകസുന്ദരി ഐശ്വര്യറായിയുടെ പ്രസവത്തെച്ചൊല്ലി കോടികളുടെ വാതുവെപ്പിന്റെ കഥ പരന്ന നാടാണിത്. അവിടെയൊരു കൊച്ചുപന്തയത്തിന്റെ സാധ്യത പരീക്ഷിക്കാം. പന്തയത്തുക പതിനായിരമോ അതിനുമുകളിലോ ആയിക്കോട്ടെ. ഒരു പാത്രത്തില് മുറിച്ചുവെച്ച പത്ത് ചെറുനാരങ്ങകള് തിന്നുതീര്ക്കണം. ഒറ്റ നിബന്ധനയേയുള്ളൂ. പറ്റാത്തത് തിന്നുകയാണെന്നുള്ള ഗോഷ്ടി മുഖത്തു വേണ്ട. വെല്ലുവിളി ഏറ്റെടുക്കാന് പലരുമെത്തും. കണ്ണിറുക്കിയും മുഖംകോട്ടിയും ഏതാനും കഷണം തിന്നെന്നിരിക്കും. അധികം വൈകാതെ ഇത് പന്തിയല്ലെന്ന് കണ്ട് രംഗം വിടും.
നവരസപ്രകടനത്തിലല്ല പന്തയമെന്ന് വിധിയെഴുതി പന്തയക്കാരന് അടുത്തഘട്ടത്തിലേക്ക് കടക്കാം. ഒരു ലിറ്റര് പാവക്ക നീര് നാരങ്ങാവെള്ളംപോലെ കുടിക്കണം. നവരസങ്ങളില് ഭൂരിഭാഗത്തിനും പടിക്ക് പുറത്താണ് സ്ഥാനം. ആരെങ്കിലുമൊക്കെ കാണും ഒരുകൈ നോക്കാന്. നിബന്ധനയില് ഇളവില്ലാത്തതിനാല് അടിയറവിന് അധികനേരം വേണ്ടിവരില്ല. മിക്കപ്പോഴും ജയം പന്തയം വെച്ചയാള്ക്കൊപ്പമാകും. ഒരു കാര്യം. പന്തയപ്പറമ്പിന് നാലയലത്തൊന്നും കോഴിക്കോട് കാരശേãരി ആറ്റുപുറത്ത് ഹുസ്സന് ഇല്ലെന്നുറപ്പാക്കിയാല് നന്ന്. കാരണം, ഇയാളുടെ കൈവശം ഒരു കൊച്ചുപഴമുണ്ട്. പേരിനൊപ്പം മഹാദ്ഭുതം പേറുന്ന ഒന്ന് ^മിറാക്കിള് ഫ്രൂട്ട്. അദ്ഭുതക്കനിയെന്ന് മലയാള പരിഭാഷ. കയ്പ്പും പുളിപ്പും മധുരമാക്കുന്ന രസതന്ത്രം മേനിയിലൊളിപ്പിച്ച പൊന്കനി. അതൊന്ന് വായിലിട്ട് അലിയിക്കുകയേ വേണ്ടൂ. നാവില് തട്ടുന്ന കയ്പ്പും പുളിപ്പുമെല്ലാം മധുരമായി മാറും. പത്തു മിനിറ്റു മുതല് രണ്ടു മണിക്കൂറുവരെ നിലനില്ക്കും നാവിന്തുമ്പിലാ തേന്രുചി. ചെറുനാരങ്ങയല്ല, വിനാഗിരിവരെ ഹുസ്സന് മൂളിപ്പാട്ടുംപാടി കഴിക്കും. പുളിയല്ല, പുപ്പുളിയാണെങ്കിലും പന്തയം തോല്ക്കുന്ന പ്രശ്നമില്ല.
പുളിപ്പിനോടും കയ്പ്പിനോടും മധുവൂറും വികാരം പങ്കിടുന്ന ഇതിന് അറബിക്ക കാപ്പിക്കുരുവിന്റെ ആകൃതിയും വലുപ്പവുമാണ്. ഘാനക്കാരനാണ് ഈ ചോരച്ചുവപ്പന് പഴം. രണ്ടാണ്ടായി കാരശേãരിയിലെത്തിയിട്ട്. പശ്ചിമ ആഫ്രിക്കയിലെ ഈ കാട്ടുസസ്യം ഒരു സുഹൃത്തുവഴിയാണ് ഹുസ്സന്റെ കൈയിലെത്തുന്നത്. ഒത്ത വലിപ്പത്തിലൊരു ചട്ടിയില് പോറ്റിവളര്ത്തി. വായിച്ചറിഞ്ഞ വിശേഷങ്ങള് നേരിട്ടറിയാന് കൌതുകത്തോടെ കാത്തിരുന്നു. പരിചരണത്തിന്റെയും കാലാവസ്ഥയുടെയും ആനുകൂല്യംപറ്റി ചെടി നാലടിയോളം വളര്ന്നു. രണ്ടാണ്ട് കഴിഞ്ഞതോടെ ചെടിയുടെ മേലാകെ പൂത്തുലഞ്ഞു. ഹുസ്സന്റെ ഉള്ളവും. അഴകേറും വെള്ളപ്പൂക്കള് നിറഞ്ഞുനിന്നു. പൂക്കളില് കുറച്ചെണ്ണം കായ്കളായി. ഒന്നര മാസം കഴിഞ്ഞതോടെ കായ്കള് പലതും ചെഞ്ചായമണിഞ്ഞു. നന്നായി വിളഞ്ഞുപഴുത്ത കായ്കള് പറിച്ച് മധുരപരീക്ഷണത്തിനൊരുങ്ങി. സുഹൃത്തുക്കളില് പലരും പങ്കുകാരായി. പുളിക്ക് പേരുകേട്ട ബുഷ് ഓറഞ്ചിലായി പരീക്ഷണം. മിറാക്കിള് ഫ്രൂട്ട് നുണഞ്ഞവര് മധുരനാരങ്ങ കഴിക്കുന്ന ലാഘവത്തോടെ ബുഷ് ഓറഞ്ച് തിന്നു. എന്തു മധുരമാണിതിനെന്ന് ഇടക്കിടെ പറഞ്ഞു.
ഐക്യരാഷ്ട്ര സഭ മുന് സെക്രട്ടറി ജനറല് കോഫി അന്നന് ശേഷം ഘാനയില്നിന്നുള്ള സവിശേഷ സംഭാവനകളിലൊന്നായി മിറാക്കിള് ഫ്രൂട്ടിനെ ലോകം വിശേഷിപ്പിച്ചാല് തെറ്റില്ല. നാവിന്റെ രസമുകുളങ്ങളെ ഉദ്ദീപിപ്പിക്കുന്ന ഗ്ലൈക്കോ പ്രോട്ടീനായ മിറാക്കിളിന്റെ സാന്നിധ്യമാണ്് ഇതിന്റെ അദ്ഭുത വിശേഷങ്ങള്ക്ക് പിന്നിലെന്ന് സസ്യശാസ്ത്രം.
മധുരക്കൊതിയന്മാരായ പ്രമേഹരോഗികള്ക്കാണ് ഇതുകൊണ്ടേറെ ഗുണം. പുളിവെള്ളം പായസംപോലെ നുണയാം. അതിനാല് മൂന്നുണ്ട് കാര്യം. പ്രമേഹരോഗിയുടെ മധുരക്കിനാവുകള് പൂവണിയും. ശരീരത്തില് പഞ്ചസാരയുടെ അളവു കൂടില്ല. പ്രകൃതിദത്തമായതിനാല് ദോഷവുമില്ല. കാന്സര് രോഗികളില് രുചി വീണ്ടെടുക്കാനും ഇതുപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്. കീമോതെറപ്പി വഴി നാവിന്റെ രുചി നഷ്ടപ്പെട്ടവര്ക്കാണ് ഇത് അമൃതതുല്യമാകുന്നത്. വായുടെ അരുചി മാറ്റി ആഹാരത്തോട് അഭിനിവേശമുണര്ത്താന് ഇവക്കാവും. ആയുര്വേദ ഔഷധങ്ങളുടെ കയ്പ്പിനെ തുരത്താന് പ്രകൃതിദത്ത മാര്ഗമാണിത്.
നിത്യഹരിതഗണത്തില് വരുന്ന ഈ ചെടി ചട്ടിയിലും വെറുംനിലത്തും നടാം. ചട്ടിയില് നാല്^ആറ് അടി ഉയരം വെക്കും. നിലത്ത് പരമാവധി 15 അടിവരെ പൊക്കമെത്തും. വളര്ച്ചയില് മെല്ലെപ്പോക്കുകാരനാണിത്. ഇളംമധുരമുള്ള ആസ്വാദ്യകരമായ രുചിയാണ് പഴത്തിന്. തൊട്ടുമുമ്പേ കഴിച്ച ആഹാരവസ്തു രുചിയെ സ്വാധീനിക്കും. പുളിയുള്ളതോ മറ്റോ കഴിച്ചാണ് ഈ പഴം രുചിക്കുന്നതെങ്കില് മധുരമേറും. വിത്തിനെ പൊതിഞ്ഞിരിക്കുന്ന മാംസളമായ ഭാഗമാണ് ഭക്ഷ്യയോഗ്യം. അദ്ഭുതക്കനിയുടെ അദ്ഭുതങ്ങളൊളിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത് ഇവിടെയാണ്.
രണ്ട് അടി ഉയരമെത്തുമ്പോള്തന്നെ മിക്ക മരങ്ങളും കായ്ക്കാന് തുടങ്ങും. ആദ്യ ഒന്നുരണ്ടു വര്ഷം കായ്പിടിത്തം കുറയുമെങ്കിലും പിന്നീട് നന്നായി കായ്ക്കും. വര്ഷം മുഴുവന് കായ്ക്കുന്നതാണ് പൊതുസ്വഭാവമെങ്കിലും രണ്ടു തവണ നന്നായി കായ്ക്കും. മറ്റു സമയങ്ങളില് കായ്കളുടെ എണ്ണം കുറവായിരിക്കും. വിത്ത് നട്ടുള്ള വംശവര്ധനയാണ് പ്രധാനം. അവ കായ്ക്കാന് രണ്ടര^മൂന്നു വര്ഷമെടുക്കും.
വാഴുന്നിടത്തിനും വേണം അതിന്റേതായ സവിശേഷതകള്. കുമ്മായപറ്റില്ലാത്തതാവണം പോട്ടിങ് മിശ്രിതം. മണ്ണില് കുമ്മായം കലര്ന്നാല് ചെടി നശിക്കും. അമ്ലഗുണമേറിയതാവണം മണ്ണ്. കാരണം, പുളിയോടാണ് പുള്ളിക്ക് ചങ്ങാത്തം. മണ്ണില് നല്ല ജൈവാംശം വേണം. സൂക്ഷ്മമൂലകങ്ങളുടെ സാന്നിധ്യം ചെടിയുടെ വളര്ച്ച കൂട്ടും. വന്യവിളയാണെങ്കിലും അകത്തളത്തോട് പ്രിയമേറെയാണ്. യൂറോപ്യന് രാജ്യങ്ങളില് ചെറിയതോതില് വാണിജ്യകൃഷിയുണ്ട്. സംരക്ഷിതാന്തരീക്ഷത്തിലാണ് പരിപാലനം. ചെറിയ അളവില് തണല് വേണം. അതിശൈത്യത്തെ അസാധാരണമായി നേരിടാനുള്ള കെല്പുണ്ട്. ഇതിന്റെ ജാതകത്തില് കുറിച്ചിട്ടത്ര ദോഷങ്ങളൊന്നും പരിപാലനത്തില് കണ്ടില്ലെന്നാണ് ഹുസ്സന്റെ പക്ഷം. പഴം ചൂടാക്കിയോ അധികം തണുപ്പിച്ചോ സൂക്ഷിക്കാമെന്ന മോഹം നടപ്പില്ല. സവിശേഷഗുണം പമ്പ കടക്കുമെന്നതുതന്നെ കാര്യം. എങ്കിലും ഇവയുടെ പള്പ്പ് സംസ്കരിച്ച് ഗുളികരൂപത്തിലാക്കിയത് വിദേശവിപണിയിലുണ്ട്. ഗുണത്തിന്റെ കാര്യത്തില് സംശയം ഇല്ലാതില്ല. പഴത്തിന്റെ സൂക്ഷിപ്പുകാലം കുറവാണെന്നതാണ് പ്രധാന ന്യൂനത. വാണിജ്യകൃഷി വികസിക്കാത്തതിന്റെ മുഖ്യകാരണവും അതാകാം. എങ്കിലും കൈയെത്തും ദൂരത്ത് ഒരു ചട്ടിയില് ഇതിന് ഇരിപ്പിടമൊരുക്കുന്നത് അധികപ്പറ്റാവില്ല. ആദ്യം കായ്ച്ച പഴത്തിന്റെ ഏതാനും വിത്തുകള് കിളിര്ത്തിട്ടുണ്ട്. ആവശ്യത്തിന് ഈര്പ്പമുള്ള ചെമ്മണ്ണിലാണ് വിത്തിട്ടത്. എട്ടാഴ്ചക്കകം 60 ശതമാനത്തിലേറെ വിത്തുകള് മുളപൊട്ടി. വളര്ച്ചയിലെ മെല്ലെപ്പോക്കിനെക്കുറിച്ചറിയുന്നതിനാല് കാത്തിരിപ്പില് മുഷിപ്പില്ല. എങ്കിലും ഇവയുടെ ഓരോ ഇല വിടരുന്നതും നോക്കിയിരിപ്പാണ് ഈ മരസ്നേഹി.
ഭക്ഷ്യസുരക്ഷ ആശങ്കയുയര്ത്തുന്ന ഇക്കാലത്ത് ആരോഗ്യഭക്ഷ്യവിപ്ലവത്തിന് നാന്ദിയാകുമോ ഇച്ചെടി. വെളുത്ത കൊലയാളിയെന്ന് ആരോഗ്യലോകം മുദ്രകുത്തിയ പഞ്ചസാരയുടെ അന്തകനാകാന് ഈ കുഞ്ഞന്ചെടിക്ക് കെല്പില്ലെന്നാരുകണ്ടു. മധുരത്തിന് ബദലാകാന് കാപ്പിരിക്കാട്ടില്നിന്നെത്തിയ അതിഥിയാണോ ഇതെന്നാരറിഞ്ഞു. പരീക്ഷണങ്ങള് പുരോഗമിക്കട്ടെ.
വാനിലയും സ്റ്റീവിയയുമെല്ലാം കുറേപ്പേരുടെ കാശ് കവര്ന്നത് മറക്കാറായിട്ടില്ല. അത്തരമൊരു പേരുദോഷം മിറാക്കിള് ഫ്രൂട്ടിനുണ്ടാകാന് സാധ്യതയില്ല. ഇവയുടെ ലഭ്യതക്കുറവുതന്നെയാണതിന് കാരണം. കിട്ടാനില്ലാത്തതിന് പണം മുടക്കേണ്ടല്ലോ.
കൂടുതല് വിവരങ്ങള്ക്ക് 097453 32055
കൂടുതല് വിവരങ്ങള്ക്ക് 097453 32055
കാര്ഷികത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രതികരണങ്ങള് അറിയിക്കാന്: agrivividha@gmail.com
Wednesday, March 9, 2011
Poison dissolved Beauty
Õß×¢ µÜøáK Øìwøc¢
Story Dated: Wednesday, March 9, 2011 10:46 hrs IST
¨ çÜ~È¢ ÄÏÞùÞAÞæÈÞøá BáçOÞZ, ¾BZ ²øá Éøàfâ È¿Jß. ²øá æÕ{áJáUß ¥ˆß Îáùß‚í ¥ÄßæXù Èàøí ©U¢ µÞÜßW ¯ÄÞIí ²øá øâÉ ÈÞÃÏJß æXù ÕÜáMJßW ÉáøGß, µÞJßøáKá. ¾Bæ{ ¥qáÄæM¿áJßæAÞIí ¯ÄÞIí 25 ÎáÄW 35 Õæø ÎßÈßxáµZAáUßW ³çøÞøáJøáç¿ÏᢠæÄÞIÏßÜᢠÕÞÏßÜᢠæÕ{áJáUßÏáæ¿ ’·áâ ®Jß.
¨ ÉøàfÃËÜ¢ ØÄcJßW æ¾Gß‚á µ{Eá. µÞøâ æÕ{áJáUßÏáæ¿ ·áÃBZ çÉùáK µÃBZ ÉÞÆJßÈ¿ßÏßæÜ µGßçÏùßÏ ºV΢ Äá{‚í øµíÄJßçÜAá µ¿AáKá. ²¿áÕßW ÕÞÏíAáUßæÜJß øáºßÎáµá{B{ßW ØÞKßÇcÎùßÏß‚Äí µ×í¿ß‚í ¥øÎÃßAâùßÈáUßÜÞÏßøáKá. ®CßW, ÖøàøJßæÜ ¯xÕᢠçÈVÎçÏùßÏ ÌÞÙcºVÎÎáU ºáIßÜᢠÎãÆáÜÎÞÏ µÕßZJ¿B{ßÜᢠÉáøGáK ºÞÏB{ᢠØá·tÕáæÎÞæA øµíÄJßçÜAá µ¿Kí Öøàø¢ ÎáÝáÕX ÕcÞÉßAÞX ®dÄ ØÎÏ¢ çÕIß ÕøáæÎKí ºßLßAâ....
æµÞ¿ßÏ Õß×¢ øµíÄJßçÜAí
æÉVËcâÎáµ{ᢠÁßçÏÞÁùXùáµ{ᢠÜßÉíØíxßAᢠdµàÎáµ{ᢠÉìÁùáæÎÞæA ÉÄßÕÞÏß ÉâÖáK ²øÞ{áæ¿ ÖøàøJßçÜAí dÉÄßÕV×¢ ¯ÄÞIí øIá µßçÜÞ çÏÞ{¢ øÞØÕØíÄáA{ÞÃí µ¿Ká 溈áKæÄKí ÉÀÈBZ ÉùÏáKá. ¥ÄáÄæK ²KᢠøIᢠÉJᢠøÞØÕØíÄáA{ˆ; ¯ÄÞIí ¥EâçùÞ{¢ øÞØÕØíÄáAZ. ¥ÕÏßæÜÞæA æµÞ¿ßÏ Õß× ÕØíÄáA{á¢.
æÈFáçÕÆÈ æÉæGKá µáùÏíAÞX ·á{ßµµç{AÞ{ᢠçÕ·JßW dÉÕVJßAáKÄí ºVÎJßW ²GßAáK ºßÜ ÉÞ‚áµ{ÞÃí. ÎøáKá çÈøßGí øµíÄJßW µÜøáKçÄÞæ¿ çÕÆÈ µáùÏá¢. ¥ÄÞÃí ¥ÄßÈá ÉßKßæÜ ØÏXØí. §Õßæ¿ ÉøÞÎVÖß‚ øIá µßçÜÞÏßÜ Çßµ¢ ÕøáK øÞØÕØíÄáAZ ÈNZ çÈøßGí µÝßAáµÏÞæÃCßW ¦ÎÞÖÏJßW ÆÙÈøØB{ᢠ°XèØÎáµ{ᢠdÉÕVJß‚ çÖ×¢ Öøàø¢ ¦·ßøâ 溇áKÄí ²øá æºùßÏ ÖÄÎÞÈçÎ ÕøáµÏáUâ. ¥ÄÞÏÄí §dÄÏᢠøÞØÕØíÄáAZ ÈNZ µÝßAáKÄßçÈAÞZ ¥Éµ¿µøÎÞµáKÄí ºV΢ çÍÆß‚í øµíÄJßW µÜøáKÄÞÃí.
¥VÌáÆ¢ ÎáÄW ÕtcÄ ÕæøÏáU ÈßøÕÇß ¦çøÞ·cdÉÖíÈBZAí §Jø¢ Õß×ÕØíÄáAZ ¥¿BßÏ Øìwøc ÕVǵ ÕØíÄáAZ µÞøÃÎÞµáKÄÞÏß ÉÀÈBZ ÕKáµÝßEá. ¥çÎøßAÏßæÜ dÉÖØíÄÎÞÏ ®XÕçÏÞYæÎXùW ÕVAß¹í d·âMí ( EWG) ÎáÄW §LcÏßæÜ ÆWÙß §XØíxßxcâGí ³Ëí ËÞVÎØcâGßAW ØÏXØØí ¦XÁí ùßØV‚á ÕæøÏáUÕÏáæ¿ (DIPSAR)ÉÀÈB{ᢠ¨ µæIJÜßæÈ ÈâùáÖÄÎÞÈ¢ ÖøßÕÏíAáKáIí.
æÉVËcâÎßW 250 ÜßÉíØíxßAßW 30
Öøàø·t¢ Îù‚áæÕÏíAÞX ©ÉçÏÞ·ßAáK æÉVËcâÎáµ{ßÜᢠÁßçÏÞÁùXùáµ{ßÜáæÎÞæA 250 ÎáÄW 400 Õæø øÞØÕØíÄáAZ ²{ß‚ßøßMáIí. ²øá ÜßÉíØíxßAá ÉáøGáçOÞZ ÈNZ ºáçIÞ¿á çºVAáKÄí 25 ÎáÄW 33 Õæø øÞØÕØíÄáA{ÞæÃKí ®dÄ çÉVAùßÏÞ¢. µÞÝíºÏíAá µøáÄçܵáK µYçÉÞ{µ{ßW ÉáøGáK ° ×ÞçÁÞÏßÜᢠÎØíµÞøÏßÜáæÎÞæAÏÞÏß 25W 33 Õæø øÞØÕØíÄáA{ÞæÃKí ®dÄ çÉVAùßÏÞ¢. µÞÝíºÏíAá µøáÄçܵáK µYçÉÞ{µ{ßW ÉáøGáK ° ×ÞçÁÞÏßÜᢠÎØíµÞøÏßÜáæÎÞæAÏÞÏß 25W µâ¿áÄW øÞØÕØíÄáAZ ÈN{ßçÜæAJáKá. æÈÏßW çÉÞ{à×ᢠËìçI×ÈᢠçÎÞÏßØíºèùØáµ{ᢠ×Þ¢ÉâÕᢠçØÞMᢠ²æA çºVKí ÕÜßæÏÞøá øÞØÎÞÜßÈc çÖ~øÎÞÏß Öøàø¢ ÎÞùáKá. ¥Äí ÎÞøµçøÞ·B{ßçÜAáU ºáÕ¿áæÕMÞÏß ÎÞùáµÏᢠ溇ޢ.
æÕ{áAÞX çÄ‚Äí...
§Jø¢ Øìwøc ÕVǵÕØíÄáA{áæ¿ Æâ×c¢ øIá ÄøJßÜÞÃí. ²Kí æÉæGKáIÞµáK ¥ÜV¼ß dÉÖíÈBZ. Äá¿V‚ÏÞÏ ©ÉçÏÞ·¢ ÎâÜ¢ ÉçJÞ §øáÉçÄÞ ÕV×¢ µÝßEí ©IÞµáK ÎÞøµ çøÞ·Bç{Þ ¥ÄßÖµíÄÎÞÏ ¥ÜV¼ß dÉÖíÈBç{Þ ¦Ãí øIÞÎçJÄí. çµÞØíæÎxßµí ©WÉKB{áÉçÏÞ·ß‚í ºVÎdÉÖíÈB{áÎÞÏß ºßµßrÏíæAJáK çøÞ·ßµ{áæ¿ ®H¢ µÝßE 20 ÕV×JßÈáUßW 10 οBÞæÏCßÜᢠÕVÇß‚ßGáæIKí ÄßøáÕÈLÉáø¢ æÎÁßAW çµÞ{¼ßæÜ æÁVÎçxÞÉçÄÞ{¼ßØíxí çÁÞ. ¼ß. ÈwµáÎÞV ÉùÏáKá.
æÕ{áAÞÈáU æËÏVæÈØí dµàÎáµZ çÄ‚í ¥føÞVÅJßW ÄæK ÉÞmí ¦Ïß ÎÞùßÏ çøÞ·ßµ{ᢠ¥ÉâVÕΈ. ØìwøcÕVǵ ÕØíÄáA{ßW ¯xÕᢠ¥Éµ¿µÞøßµ{ÞÏß ÎÞùáKÄí ¥ÕÏíAí ÈßùÕᢠÎÃÕᢠÈWµÞÈÞÏß çºVAáK øÞØÕØíÄáA{ÞÃí. ¿âÄíçÉØíxáµZ ©ZæMæ¿ÏáU ¯Äá çµÞØíæÎxßAßçXùÏᢠµÞøcJßW ÈßùÕᢠÎÃÕáÎ߈ÞJÕ ÄßøæE¿áJí ©ÉçÏÞ·ßAáKÄí ²øá æÉÞÄá ØáøfÞ ÈßVçÆÖÎÞÏß ØbàµøßAÞæÎKᢠçÁÞµí¿V ÈwµáÎÞV ÉùÏáKá.
ÆáVÌÜÎÞÏ ÈßÏÎBZ
ÉÜøÞ¼cB{ßÜᢠÈßçøÞÇßAæMG ÈßøÕÇß øÞØÕØíÄáAZ ÈNáæ¿ ÈÞGßW ºâ¿M¢ çÉÞæÜ ÕßxÝßÏáK çµÞØíæÎxßµí ©WÉKB{ßW ØáÜÍÎÞæÃKÄá æ¾GßMßAáK ÏÞÅÞVÅc¢ ÎÞdÄ¢. µáGßµZAáçÕIßÏáU ©WÉKB{ßW çÉÞÜᢠ§Jø¢ ÎÞøµÎÞÏ øÞØÕØíÄáA{áIí. 2009W çÍÆ·ÄßÕøáJßÏ §LcX dÁ·í ¦Xùí çµÞØíæÎxßµí ÈßÏÎJßW Øìwøc ÕVǵ ÕØíÄáA{áæ¿ çÜÌÜßBßÈí ÕÜßÏ dÉÞÇÞÈc¢ ÈWµßÏßGáIí. ¥¿BßÏßøßAáK ÎáÝáÕX øÞØÕØíÄáA{áæ¿ çÉøᢠ¥{ÕᢠÈßVÌtÎÞæÃKÞÃí ÈßÏÎJßæÜ ÈßÌtÈ. ®KÞW §Kᢠ¯ÄÞIí 99 ÖÄÎÞÈ¢ ØìwøcÕVǵ ©WÉKB{áæ¿ çÜÌÜßÜᢠÄÞøÄçÎcÈ ØáøfßÄÎÞÏ ¯ÄÞÈᢠøÞØÕØíÄáA{áæ¿ çÉøáµZ ÎÞdÄ¢ ÉùEßøßAá¢. çÖ×ßAáK §øáÉçÄÞ ÎáMçÄÞ ¥ÄßçÜæùçÏÞ øÞØÕØíÄáA{ᢠÙÞÈßµøÎÞÏ ¥ÕÏáæ¿ ÏáuµB{ᢠçøÞ·ÞÃáÕßæÈçMÞæÜ ²{ß‚ßøßAáKá.
ØíÄÈÞVÌáÆ ØÞÇcÄ µâ¿á¢
çµÖØìwøcÕVǵ ©WÉKBZ, ÜßÉíØíxßAáµZ, ° ×ÞçÁÞµZ ÎáÄW çÌÌß çÜÞ×Èáµ{ᢠdµàÎáµ{ᢠÕæø ÎßA Øìwøc ÕVǵ ©WÉKB{ßÜᢠ絿áµâ¿ÞÄßøßAÞÈÞÏß çºVAáKÄí (dÉßØVçÕxàÕíØí) ÎàèÄW ÉÞøæÌX ÎáÄW °çØÞÌcâèGW ÉÞøæÌX ÕæøÏáUá ÉÞøæÌX øÞØÕØíÄáA{ÞÃí. §ÄßW ÈßKá æÙVÌW çdÉÞÁµí¿áµZ çÉÞÜᢠÎáµíÄΈ. ÄÞøÄçÎcÈ ÕßÜ µáùE ¨ øÞØÕØíÄá ÖøàøJßæÜJßÏÞW ØídÄàçÙÞVçÎÞÃÞÏ ¨Øíd¿¼æÈçMÞæÜÏÞÃí dÉÕVJßAáK Äí. ¨ ¥ØÞÇÞøà dÉÕVJÈJßæXù ©çJ¼È¢ ÎâÜ¢ ØíÄÈÞVÌáÆJßæXù ØÞÇcÄ ÉÜοBÞÏß ©ÏøáæÎKá æÄ{ßÏßAæMGßGáIí. ÉÞøæÌX Îxí ¥ÕÏÕB{ßÜᢠÎxí øÞØÕØíÄá A{áÎÞÏß µâGá çºVKᢠ®æLÞæA ĵøÞùáµ{ÞÃí ©IÞµáK æÄKí §ÈßÏᢠ¥¼í¾ÞÄÎÞÃí.
ÉÞøæÌX æÕùᢠ²øá ©ÆÞÙøâ ÎÞdÄ¢. æÎVAáùß, çµÞZ¿ÞV, ¨Ï¢, çËÞVÎÞZÁßèÙÁí, ËíÄÞçÜxáµZ, æÉÞGÞØc¢ èÁçdµÞçÎxáµZ Äá¿Bß ¥VÌáÆØÞÇcÄÎáÄW èÜ¢·ßµçÖ×ßAáùÕí, ÎÞÈØßµÎÞÏ dÉÖíÈBZ ¥ÄßøâfÎÞÏ ¥ÜV¼ß dÉÖíÈBZ Äá¿Bß ØíÅßøàµøßAæMGÄᢠ¥ˆÞJÄáÎÞÏ ÉÞVÖbËÜBZ ÈßøÕÇßÏÞÃí.
ÜßÉíØíxßµí ¥ÎßÄÎÞÏÞW
ÕßµÞçøÞçJ¼ÈçÕ{ÏßW ¥ÎßÄøµíÄdÉÕÞÙ¢ æµÞIí ºáIᢠµÕß{áæÎÞæA ºáÕKí ØídÄà µâ¿áÄW ØáwøßÏÞµÞùáIí ( ²øá ÉøßÇßÕæø Éáøá×Èá¢). §ÃæÏ ÄKßçÜAá ¦µV×ßAáKÄßÈá çÕIßÏÞÃí ¨ ÎÞxæÎKí ÈøÕ¢ÖÖÞØídļí¾V µÞÜBZAáÎáçO çø~æM¿áJß. ¥ÄßæÈ ¥Èáµøß‚í ºáIßÈá ÜßÉíØíxßAᢠµÕß{ßW ùâ×ᢠdÉçÏÞ·ß‚í Øìwøc¢ ÕVÇßMßAÞæÎK ºßLÏíAá ÉßKßÜᢠ¥qáÄÎ߈. Éçf ¥ÄßÈáÉçÏÞ·ßAáK ÈßùBZ; ¥ÄÞÃí dÉÖíȵÞøß. ÜßÉíØíxßAáµ{ßW ¯xÕᢠµâ¿áÄW dÉßÏ¢ ºáÕMᢠÉßCᢠÈßùBZAᢠ¥ÕÏáæ¿ ç×ÁáµZAáÎÞÃí. ¥ÄßÈá çÕIß ©ÉçÏÞ·ßAáK øÞØÕØíÄáA{ßW ²Kí ’§çÏÞØßX ¦Ãí. ºáIßæÜ ¥ÜV¼ß dÉÖíÈBZ ¯xÕᢠµâ¿áÄW ©IÞAáK øÞØÕØíÄáÕÞÃí §æÄKí æµÞ‚ßÏßæÜ dÉÖØíÄ çµÞØíÎçxÞ{¼ßØíxí çÁÞ. ÈwßÈß ÈÞÏV ÉùÏáKá. §{¢ ÈßùB{ßÜáU ÜßÉíØíxßAáµZ ÄßøæE¿áJÞW ¨ dÉÖíÈ¢ ²ø{çÕÞ{¢ ÉøßÙøßAÞ¢. ÈàÜÏᢠºáÕMᢠɂÏáæÎÞæA Èßù¢ ÈWµÞX ©ÉçÏÞ·ßAK Îxá ÉÜøÞ¼cB{ßÜᢠÈßçøÞÇßAæMG øÞØÕØíÄáAZ ÈNáæ¿ ÈÞGßW ©ÉçÏÞ·ßAæM¿áKáIí. ÎßAÕÞùᢠ®ˆÞ æÙÏV èÁµ{ßÜᢠµ¿áJ ¥ÜV¼ß dÉÖíÈÎáIÞAáK ’ÉßÉßÁß ®K øÞØÕØíÄá ¥¿BßÏßGáIí. ÎØíµÞøÏßÜᢠ° ×ÞçÁÞµ{ßÜáÎáU øÞØÕØíÄáAZ µÞÝíºæÏ çÉÞÜᢠÌÞÇßç‚AÞæÎKÞÃí ùßçMÞVGáµZ. §æÄÞæA ©ÆÞÙøÃBZ ÎÞdÄ¢.
¥ÄáæµÞIí ¯Äá ÄøJßÜáU ØìwøcÕVǵ ÕØíÄáÕᢠ¥ÄcÞÕÖcJßÈáÎÞdÄÎÞÏß ¯xÕᢠµáùE ¥{ÕßW ©ÉçÏÞ·ßAáKÄÞÃí ØáøfßÄ¢.
çËÞçGÞ æµÎßAW ¥ÜV¼ß
çËÞçGÞæµÎßAW ¥ÜV¼ßÏáÎÞÏß ®JáKÕV ¥ÄcÉâVÕÎÞÏßøáKá çµø{JßW. ®KÞÜßÄí ¥ÆíÍáĵøÎÞÏ ÕßÇJßW §Kí ÕVÇß‚ßGáæIKí çµÞÝßçAÞ¿í æÎÁßAW çµÞç{¼ßæÜ ÁVÎçxÞ{¼ß ÕßÍÞ·¢ dÉËØV çÁÞ. ©ÎÞøÞ¼X ÉùÏáKá. §ÄßæXù dÉÇÞȵÞøâ æÉVËcâÎáµZ, çØÞMáµZ, ÁßçÏÞÁùXùáµZ ®KßÕÏßW ·tJßÈÞÏß çºVAáK ÈâùáµÃAßÈí øÞØÏáuµB{ÞæÎKᢠçÁÞµí¿V ÉùÏáKá.
µâ¿áÄW ØÎÏ¢ ÖøàøJßW ÄBßÈßWAáK Øá·tçJÞ¿ÞÃá ÈÎáAá dÉßÏ¢. Éçf ÖøàøJßW µâ¿áÄW ÄBßÈßWAáK Øá·tæÎKÞW øÞØÕØíÄá ¥ÄßæXù ÄàdÕÄßWJæK ºVÎJßW ÈßÜÈßWAáKáæÕKÞÃí. ÈßøÕÇß øÞØÕØíÄáA{áæ¿ µâGßç‚VAÜßW ÈßKÞÃí µãdÄßÎØá·t¢ ©IÞµáKÄí. ¨ øÞØÕØíÄáAZ ØâøcdɵÞÖÕáÎÞÏß çºVKáU øÞØdÉÕVJÈ¢ ÎâÜÎÞÃí çËÞçGÞæµÎßAW ¥ÜV¼ß §dÄÏÇßµ¢ ÕVÇßAÞX µÞøâ. ºVÎJßW æºÞùß‚ßW, æÉÞUW ÉÞ¿áµZ Äá¿BßÏ ÜfÃBç{Þæ¿ÏáU ¨ ¥ÜV¼ß dÉÖíÈ¢ ¥ÈáÍÕßAáKÕV æÉVËcâ¢, ÁßçÏÞÁùXùáµZ, çØÞMáµZ ®KßÕ ²ÝßÕÞAßÏÞW ÄæK ÕÜßÏ ¦ÖbÞØ¢ µßGáæÎKí çÁÞ. ©ÎÞøÞ¼X ÉùÏáKá.
µÌ{ßMßAÜᢠµøáÄßÏßøßAÞ¢
¥Zd¿ÞÕÏÜxí øÖíÎßµ{ßW ÈßKᢠøf çÈ¿áKÄßÈáU Ïá Õß ædÉÞGµí×X dµàÎáµ{ᢠ§Kí ÕXçÄÞÄßW ÕßxÝßÏáKáIí. ¥ÕÏßW ¥¿BßÏßøßAáK ®ØíÉß®Ëí ¸¿µÎÞÃí ØâøcdɵÞÖJßW ÈßKᢠøfßAáKÄí. Éçf ÖøßÏÞÏ Ø¢øfâ µßGÃæÎCßW ÈßÖíºßÄ ¥{ÕßW ®ØíÉß®Ëí ©IÞÏßøßAâ.
¥ÄßÈÞÏáU ÎøáKáµ{ßçÜ çÕI ¥{ÕßW ¦ ¸¿µBZ ©IÞÕâ. Îùß‚í çµÞØíæÎxßAßW µáùE ¥{ÕßW (ØÌíí ³Éíxß΢ æÜÕÜßW) ÎÞdÄçÎ ÏÅÞVŸ¿µ¢ ©IÞµâ. ¥ÄßW ÈßùJßÈᢠÎÃJßÈᢠæµÞÝáMßÈáæÎÞæA çÕIßÏáU ÈßøÕÇß øÞØÕØíÄáA{ÞÏßøßAᢠµâ¿áÄW. ØYdµàÎáµ{áæ¿ µÞøc¢ ²øá ©ÆÞÙøâ ÎÞdÄ¢.
§æÄÞøá Äø¢ µÌ{ßMßAÜÞæÃKí ¨ ø¢·æJ ÕßÆ·íÇV ÉùÏáKá. ÉÜ Øìwøc ÕØíÄáA{ᢠçÕIÕßÇ¢ dÉÕVJßAáKßæˆKá ÎÞdÄΈ ÎÞøµÎÞÏ Õß×BZ ©UßæÜJáKÄßæXù çÆÞ×BZ ¯æùÏáIáÄÞÈá¢. çµÞØíæÎxßAáµ{ßæÜ ÎÞøµÕß×¢ Ä¿ÏÞX ÖµíÄÎÞÏ ÈßÏÎÕᢠÈßÏdLÃÕᢠ©IÞµáKÄáÕæø µøáÄçÜÞæ¿ ÎÄß ¥ÕÏáæ¿ ©ÉçÏÞ·¢. ¥æˆCßW dɵãÄßÆJÎÞÏ çºøáÕµZ ©ÉçÏÞ·ß‚í ÕàGßÜáIÞAáKÕÏáÎÞµÞ¢. ¥ˆÞæÄ øÞØçµÞØíæÎxßAáµ{áæ¿ ÉßKÞæÜ çÉÞÏÞW ÎÞøµÎÞÏ çøÞ·Bæ{ fÃß‚á ÕøáJÜÞÕᢠËÜ¢.
§ÕæÏ ØâfßAáµ
ØìwøcÕVǵ ÕØíÄáA{ßæÜ ¨ øÞظ¿µBZ çøÞ·B{áIÞAÞ¢.
æÙÏV èÁ
çµÞZ¿ÞV: ¥VÌáÆ¢, ¥ÜV¼ß
ÉßÉßÁß: ÌïÞÁV µÞXØV, ¥ÜV¼ß
ËíÄÞçÜxí : ÕtcÄ, Õã×à ÕàA¢, ¥VÌáÆ¢
æÉVËcâ¢
¥ØçxÞY: ÖbÞØçµÞÖ çøÞ·BZ
ËíÄÞçÜxí : ÕtcÄ, ¥VÌáÆ¢
æÌXØÞZÁßèÙÁí:
ÕãAçøÞ·BZ, ¥ÜV¼ß
×Þ¢Éâ
çËÞVÎÞZÁßèÙÁí : ÕtcÄ, ¦ØíÎ
DEA,TEA : ¥VÌáÆ¢
çØÞÁßÏ¢ çÜÞùßW ØZçËxí :
µÞÝíºJµøÞV, ¥VÌáÆ¢
°×ÞçÁÞ
æÎVAáùß : ÕtcÄ, ÈÞÁàĵøÞV
çËÞVÎÞZÁßèÙÁí : ÕtcÄ, ¦ØíÎ
æÜÁí : ÈÞÁà ĵøÞùáµZ,
¥VÌáÆ¢, ØbÞÍÞÕèÕµÜc¢
æÈÏßW çÉÞ{ß×í
ËíÄÞçÜxí : ÕtcÄ, ¦ØíÎ
çËÞVÎÞZÁßèÙÁí : ÕtcÄ, ¦ØíÎ
è·ïçAÞZ ¨çÄÝíØí :
ÕtcÄ, Õß{V‚
ÜßÉíØíxßµí
æÜÁí: ÈÞÁà ĵøÞùáµZ, ¥VÌáÆ¢
çÉÞ{ß ÎàçÄW æÎÄÞdµçÜxí :
¥VÌáÆ¢, ¥ÜV¼ß.
°çØÞ ædÉÞèdÉW, ¦ZAçÙÞZ:
ÈÞÁàĵøÞV, ¥VÌáÆ¢
È~JßW Èßù¢ ÉáøGßÏÞW
æÈÏßW çÉÞ{ß×ßçXùÏᢠ¥ÄßæXù ùßÎâÕùßçXùÏᢠÄá¿V‚ÏÞÏ ©ÉçÏÞ·¢ È~JßÜᢠÕßøÜßÜᢠÎÞdÄΈ Îá~JᢠdÉÖíȵÞøßÏÞÏß ÎÞùÞùáIí. ÖµíÄÎÞÏ øÞØÕØíÄáA{ÞÃí ¥ÕÏßÜáUÄí. ÕßøW Îá~Já ØíÉVÖßAáKÄßÜâæ¿ÏÞÃí µHí, µÕßZ, ºáIí ®Kà ÍÞ·B{ßW øâfÎÞÏ ¥ÜV¼ß ©IÞµáKÄí.
ÈÞçÈÞ ÉÞVGßAßZ ®K ¥Éµ¿¢
çµÞÖÍßJßçÉÞÜᢠçÍÆß‚í µÏùßMxÞX çÖ×ßÏáU ÈÞçÈÞ ÉÞVGßAß{áµ{ÞÃí Øìwøc ÕVǵ ©WÉK ø¢·æJ ÉáJX dÉÕÃÄ. ¥ÄßçÕ·JßW ÖøàøJßW ¨ ¥ÄßØâfíÎ µÃßµZ dÉçÕÖßAáKÄßÈÞW ¦ ©WÉKB{áæ¿ dÉÕVJÈçÕ·¢ Õ{æø µâ¿á¢. ¥Õ ¥¿BßÏ æËÏVæÈØí dµàÎáµZ ÈæN µâ¿áÄW çÕ·¢ æÕ{áMßAá¢. Éçf ¥ÄáçÉÞæÜ ÎÞøµ øÞØÕØíÄáA{ᢠÈNáæ¿ ÖøàøJßçÜAí çÕ·¢ µ¿Ká µÏùáKá.
çÁÞ.çÁÞ.¼ß. ÈwµáÎÞV, æÁVÎçxÞÉçÄÞ{¼ßØíxí, ®¢ Øß ®‚í, ÄßøáÕÈLÉáø¢.
çÁÞ. ÈwßÈß ÈÞÏV çµÞØíÎçxÞ{¼ßØíxí , æµÞ‚ß.
çÁÞ. ©ÎþøÞ¼X, ÁVÎçxÞ{¼ßØíxí, ®¢ Øß ®‚í, çµÞÝßçAÞ¿í
Sunday, February 13, 2011
Turning tragedy into triumph, a hero shows the way
Turning tragedy into triumph, a hero shows the way | ||
By Aney Mathew/Doha
These are not the average phrases from some motivational speech or book. They were heartfelt, awe-inspiring words from Nick Vujicic, a young man of 28 who has no arms or legs. Nick was addressing an audience of about 1,500 people at Qatar Foundation, as he delivered the HSBC message of HOPE 2011. The event open to the public, was organised by Hope Qatar in association with VIGOR events. Born limbless, Nick has only two small feet, one of which has two toes, yet he has overcome the challenges of life to become an inspiration not only to physically and mentally challenged individuals, but to everyone who is fortunate enough to come across his way. He is one of the most loved motivational speakers in the world. As a young boy, Nick did not have the opportunity to climb trees, chase squirrels or kick balls like little boys do. In fact even climbing out of his bed and flipping on a light switch by himself was a challenge. Today however, Nick heads his own company - Attitude is Altitude - holds a double major in accounting and financial planning, has acted in a short film called ‘Butterfly Circus’ and has written his first book titled ‘Life Without Limits’. By the way he can throw tennis balls, play drum pedals, comb his hair, brush his teeth, answer the phone and shave. Nick also loves fishing, golfing, swimming and playing football! The audience was also treated to a video footage that showed Nick’s activities. While watching him ride a horse and later swim without arms and legs leaves you open-mouthed, watching his attempt at climbing out of the pool on his own and succeeding, makes your jaw hit the floor! Listening to Nick talk is a heart-warming and overwhelming experience. He forms an instant rapport with his audience and has no issues laughing at himself. His love for life and optimism are genuine, they stem from deep rooted convictions. He believes firmly that his life has a purpose. “The most important things in my life are my faith, my family and my mission. As a result of my faith, I know I am here on this earth for a purpose. I know the truth of my value. In everything I do, I find love, joy and peace. My parents are my greatest heroes; they planted seeds of hope in me, by telling me every day, that I was an amazing person. Today I believe, when the clouds in your storm don’t pass, you can carry someone else through their storm”, he told the audience. “Remember, you are beautiful as you are. Your life has value”, he added. Well, it was not always like this. As a young boy Nick was often teased and the subject of bullies. He remembers feeling broken, hopeless and lonely. “Growing up, my biggest fear was ‘How am I going to manage life alone?’ At the age of ten, I tried to kill myself by drowning in a tub of water. What stopped me was the thought of the guilt and sadness I would cause my parents who were my greatest encouragers”, Nick told the audience. “If I fail, I try again and again and again. There will be ups and downs in life. What matters is how you finish. Are you going to finish strong?” he asked. His words give you the swing to get up, during low moments. Watching him struggle to get back up from the table where he had thrown himself (to demonstrate a point) with absolutely no ounce of self pity, but with dignity and purpose, makes one realise there is so much we take for granted all the time, every moment of our lives. ‘Be Thankful’ is Nick’s catch phrase. “I have never met a bitter person who was thankful or a thankful person who was bitter. I remember the time I injured my foot, playing football and was bedridden for three weeks. My toes are to me what hands and legs are to other people. I need them for virtually everything. Those three weeks in bed, taught me to be thankful for my toes”, he told the audience. Nick makes 120 trips a year, travelling around the world, spreading his message of hope. Countless people have realised there is hope and purpose in their lives. In some parts of the world, people with disabilities are still thought of as cursed and Nick’s changing the tide with his message. He recalled talking to a tribe in Africa which believed children with disabilities were cursed and needed to be put to death.” When I finished speaking, a mother brought her young disabled baby to give me a hug, in front of the astonished crowd. Since then, thankfully the killing of such children has been stopped” he said. The defining moment of his speech was when he said, “If I had to live all over again and had to choose between having arms and legs or to be born this way, I would choose this all over again, if it means I can change one life for the better. It is my mission, to be a miracle in the life of another person”. Another captivating moment was when Nick was queried by Gulf Times, about a pair of shoes that he supposedly keeps in his closet, hoping he will one day be able to wear it. “I believe in miracles. My faith allows me to believe that one day, I could wear those shoes. But if my circumstances don’t change, I will still be thankful”, he answered simply. Nick doesn’t make you uncomfortable, depressed or guilty – you come away feeling deeply moved by the strength of his courage and faith. His genuinely cheerful disposition leaves you touched in a profound way. It is not surprising that he has been invited by presidents of nations to listen to him and draw inspiration from his life. Nick’s book and DVDs featuring his inspiring messages are available at his sitewww.attitudeisaltitude.com Later, addressing the audience Dr Saif al-Hajri, vice-shairman of Qatar Foundation, vice-chairman of Shafallah Centre and chairman of Friends of Environment, thanked Nick for bringing the message of hope to Qatar. The evening ended with an endearing dance recital by the students of Hope Qatar. |
Subscribe to:
Posts (Atom)